ที่สุดของคำว่า รัก
posted on 13 Aug 2007 19:20 by invisibleman in Foodforbrain.
.
ที่สุด ของคำว่ารัก ที่ เราได้รับจาก คนที่คิดไม่ถึง.......
.
เป็นเรื่องที่ส่งมาให้ทาง E-mail
ผมเห็นว่าเรื่องนี้ เป็นเรื่องใกล้ๆ ตัวเรา
อาจจะเป็นสิ่งที่คล้ายกับชีวิตใครสักคนซึ่งมันคงไม่แปลกใจมากมายนัก
เพราะมันก็เป็นส่วนหนึ่ง...ที่มาจากชีวิตจริงของเรานั้นเอง.
.
เมื่อเรากำเนิดมาในโลกนี้
..........เธออุ้มเราไว้ในอ้อมอก
เราขอบคุณเธอโดยการ ร้องไห้

เมื่อเรา อายุ 1 ขวบ
เธอป้อนข้าวและอาบน้ำให้เรา
เราขอบคุณเธอโดยการงอแงทั้งคืน วัน
เมื่อเรา อายุ 2 ขวบ
....... เธอสอนเราเดิน
เราขอบคุณเธอด้วยการวิ่งหนีเมื่อเธอเรียก หา

เมื่อเราอายุ 3 ขวบ
เธอทำอาหารทุกอย่างให้เราด้วยความรัก
เราขอบคุณเธอด้วยการโยนจานลงพื้น
อะ ซวยแย้ว
.
เมื่อเราอายุ 4 ขวบ
เธอให้ดินสอสีเรา
เราขอบเรา เธอด้วยการระบายสีบนโต๊ะอาหาร

.
เมื่อเราอายุ 5 ขวบ
เธอแต่งชุดเก่งให้เราเพื่อ ไปเที่ยว
เราขอบคุณเธอด้วยการทำชุดเก่งนั้นเปื้อนโคลนเลอะ เทอะ
ผมทำไรผิด ง่ะ
.
เมื่อเรา อายุ 6 ขวบ
เธอเดินไปส่งเราไปโรงเรียน
เราขอบคุณเธอด้วยการกรีดร้องว่า "ไม่ ไป!!!"

.
เมื่อเราอายุได้ 7 ขวบ
เธอซื้อบอลให้เรา
เราขอบคุณเธอด้วย การไปทำหน้าต่างของเพื่อนบ้านแตก
=========
.
เมื่อเราอายุได้ 8 ขวบ
เธอซื้อไอศกรีมให้เรา
เราขอบคุณเธอด้วยการทำมันหกเลอะเทอะไปทั่ว
..
.
เมื่อเราอายุได้ 9 ขวบ
เธอสอนเปียโนให้ เรา
เราขอบคุณเธอด้วยการไม่เคยแม้แต่จะซ้อม
.
..
เมื่อเราอายุ 10 ขวบ
เธอขับรถไปส่งเราทั้งวัน ตั้งแต่สนามบอล, โรงยิม,
ยันงานเลี้ยงวันเกิดของ เพื่อนแต่ละคน
เราขอบคุณเธอด้วยการกระโดดออกนอกรถ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา มอง
.
.
เมื่อเราอายุ 11 ขวบ
เธอพาเราและเพื่อนเราไปดูหนัง
เราขอบคุณเธอด้วยการขอนั่งที่นั่งคนละแถว
.
.
..
เมื่อเราอายุ 12 ขวบ
เธอเตือนเราอย่าดูทีวี
เราขอบคุณเธอด้วยการรอเธอออกไป ก่อน แล้วดูต่อ
.
.
เมื่อเราอายุ 13
เธอแนะให้เราตัดผมให้มันดูดี
เราขอบคุณเธอ ด้วยการบอกว่าเธอไม่มีรสนิยมเอาเสียเลย
..
เมื่อเราอายุ 14
เธอจ่ายค่า ซัมเมอร์แคมป์หนึ่งเดือนให้เรา
เราขอบคุณเธอด้วยการไม่ได้เขียนจดหมายมาหา เลยสักฉบับนึง
.
.
เมื่อเราอายุ 15
เธอกลับบ้านหลังเลิกงาน อยากได้กอดสัก ครั้ง
เราขอบคุณเธอด้วยการล็อกห้องนอนขังตัวเองใน ห้อง
.
..
เมื่อเราอายุ 16
เธอสอนเราขับรถ
เราขอบคุณเธอด้วยการเอารถไปขับทุกเวลาที่ เราจะเอาไปได้
.
.
เมื่อเราอายุ 17
เธอกำลังรอโทรศัพท์สายสำคัญ
เราขอบคุณเธอ ด้วยการใช้สายตลอดคืนนั้น
.
.
เมื่อเราอายุ 18
เธอร้องไห้ในวันที่เราเรียนจบ มัธยม
เราขอบคุณเธอด้วยการฉลองยันเช้า
.
.
เมื่อเรา อายุ 19
เธอจ่ายค่ากวดวิชา ขับรถไปรับไปส่ง
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกลาข้างนอก เพื่อที่จะไม่ได้อายเพื่อน
..
เมื่อเราอายุ 20
เธอถามเราว่ามีแฟนหรือ ยัง
เราขอบคุณเธอด้วยการพูดว่า ไม่ใช่เรื่องของเธอสัก หน่อย
.
.
เมื่อเราอายุ 21
เธอแนะนำอาชีพให้เราสำหรับอนาคต
เราขอบ เราเธอด้วยการบอกว่า เราไม่อยากเป็นอย่างเธอ
..
เมื่อเรา อายุ 22
เธอกอดเราวันรับปริญญา
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า อยากได้รางวัลไป เที่ยวยุโรปสักครั้ง
.
......ได้เสมอจ๊ะ
.
.
เมื่อเราอายุ 23
เธอให้เฟอร์นิเจอร์ตกแต่งใน อพาร์ตเมนท์แห่งแรกของเรา
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกเพื่อนๆ ว่า มันช่างน่า เกลียดเสียนี่กระไร
..
เมื่อเราอายุ 24
เธอพบคู่หมั้นคู่หมายของเราและถามเราเกี่ยวกับแผนการในอนาคตน
เราขอบคุณเธอ ด้วยการจ้องมองเขม็งพร้อมพูดว่า "แม่
โปรดเถอะอย่ายุ่งกับเรื่อง นี้"
.
.
.
เมื่อเราอายุ 25
เธอช่วยเราจ่ายค่าใช้จ่ายงานแต่งงานและสินสอด
ร้องไห้และบอกเราว่าเธอรักเรา แค่ไหน
เราขอบคุณเธอด้วยการย้ายไปอีกฟากหนึ่งของ ประเทศ
..
เมื่อเราอายุ 30
เธอโทรมาหาพร้อมกับแนะนำเรื่องการ เลี้ยงเด็ก
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า สมัยนี้มันเปลี่ยนไป แล้ว
.
.
.
เมื่อเราอายุ 40
เธอโทรมาเตือนความจำเราเกี่ยวกับวันคล้าย วันเกิดญาติ
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกว่า ตอนนี้ไม่ว่าง เลย
..
เมื่อเราอายุ 50
เธอเริ่มชราและ ไม่ค่อยสบาย ต้องการให้ดูแล
เราขอบคุณเธอด้วยการบอกว่ามันเป็นภาระแค่ไหนที่ จะต้องเลี้ยงดูเธอ
.
.
.
.
และแล้ว วัน หนึ่ง
....เธอจากไปอย่างเงียบสงบ และทุกอย่างที่เราไม่เคยกระทำ
จะเหมือนฟ้าผ่า ในใจเราอง
"เรียกแม่ไปเถอะลูก เรียกตลอดทั้งคืน นะ"
.
หากเราใช้เวลาสักนิด แสดงออกถีงความลึกซึ้ง แด่คนที่เราเรียกว่าแม่
แม้จะไม่กล้าพูดออกมาก็ตาม เถอะ
.
. ผมว่า ไม่มี อะไรแทนที่แม่ได้เลย
แม้ว่าบางคราวแม่อาจจะไม่ได้เป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุด
หรืออาจไม่เห็น ด้วยกับความคิดของเรา
แต่เธอก็คือ แม่ของเรา
และเชื่อได้ว่าแม่ จะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเรา
รับฟังทุกปัญหาทุกความ กังวล
.
ลองถามตัวเรา เองดูเถิด
เรามีเวลาที่จะฟังความเศร้าความกังวลใจของแม่จากการทำงานหรือจาก ในครัวไหม
.เราเคยคิดถึงความเหนื่อยยากของแม่ไหม
รักแม่คนนี้ ให้มากแม้ว่า จะคิดเห็นแตกต่างกัน เพราะเมื่อเธอจาก ไป
จะเหลือเพียงความทรงจำและความเสียใจเท่านั้น
อย่าเพิกเฉย ..
กับคนที่ใกล้หัวใจเราที่สุด รักแม่ให้มากกว่าที่เรารักตัว เอง แค่นั้นก็พอแล้วคับ
![]()
.
.

ปล.
๑. วันนี้วันเกิดน้องไปป์ สุขสันต์วันเกิดนะคับ รักแม่ให้มากๆ น้า
๒. ขอบคุณทุกๆ คอมเมนต์ ที่ให้กำลังใจผม ใน entry ที่ผ่านมานะคับ
คุณ smiley ที่อยู่ห่างไกลเหลือเกิน : คุณตังเม ผมติด tag หน้าไม่ให้แต่ใจร๊าก ๆๆ คับ
จะรีบทำครับ.... ป้าหมู ผู้น่ารัก
พี่หงส์ พี่สาวแสนสวยที่พร้อมใจจะไปด้วยกัน 555: ลูกแม่โดมที่น่ารักตั้งใจเรียนนะคับ
พริย์ริยา ที่มีจิตใจสดใส : น้องแพร ที่น่ารัก : คุณระเบียบอารณ์ ที่แอบมาเศร้าด้วยคน
น้องออม ที่ วิ่งเล่นใน บ้าน exteen อิอิ : คุณก้อยคับ เดี๋ยวจัดให้นะ รอก่อน 55 เรื่อง พื้นหลัง
น้องบีอิ่ง ของให้ป้าหายจากสิ่งที่เป็นอยู่นะคับ จะเป็นกำลังใจอยู่ห่าง ๆ (อีกแล้ว)
และทุกๆ คนที่ไม่ได้กล่าวถึง อย่างอนนะครับ .. และ ขอบคุณนะคับ
ขอบคุณที่ทำให้ผมแข็งเรง
.

รักแม่เสมอ
#1 By *บลาสต์ on 2007-08-13 22:03